به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه سیستان و بلوچستان- حضرت امالبنین(س) (فاطمه کلابیه)، دختر حزام،از زنان مؤمن، شجاع و فداکار بود.روایت است که امیرالمؤمنین علیهالسلام پس از شهادت حضرت زهرا(س) به برادرش عقیل که انساب عرب را خوب میدانست و از احوال خانوادگی آنها آگاه بود فرمود: «میخواهم زنی برایم خواستگاری نمایی که از خاندان شجاعت باشد تا فرزند شجاعی برایم به دنیا آورد».عقیل، فاطمه کلابیه (امالبنین) را به ایشان معرفی نمود و گفت: در بین عرب خاندانی شجاعتر از خانواده وی سراغ ندارم.
امالبنین(س)؛یکی از مادران برجسته تاریخ
حضرت امالبنین یکی از مادران برجسته تاریخ است که زندگی او مالامال از عشق به ولایت و امامت بوده و در تربیت فرزندان دلیر و شجاع و با ادب چون حضرت عباس(ع) بسیار موفق بوده است. تولد و رشد او در خاندان با اصالت و شجاع،صفات و ویژگیهای فردی این بانو و صبر و بردباری در خانه امامت و تربیت فرزندانی که همگی پیرو امام خویش بوده و تا آخرین لحظات زندگی خویش دست از ولایت نکشیده اند و پیامرسانی و مبارزه سیاسی این بانوی کریمه همه و همه نشان از مجد و عظمت وی دارد.
امیرالمؤمنین(ع) از این بانوی گرامی،صاحب چهار پسر به نامهای عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد. هر چهار برادر به امام خویش،حسین (ع) وفادار بودند. فرزند نخستشان،حضرت عباس(ع)، مولود پاک و زیبایی به نام قمر پرفروغ بنیهاشم، علمدار کربلاست که قدوم مبارکش زیبنده و چشم و چراغ خاندان اهل بیت(ع) بود و به یقین خداوند سبحان با خلقت عباس زیباترین هدیه را به بشریت عطا فرمود، هدیهای که به بهای ناب و طلای سفید میارزد و الحق جمال و جلال و وقار و فداکاریاش مبین همه خوبیها و مهربانیهاست.
این بانوی بزرگوار فرزندانی تربیت کرد که فدایی ولایت و امامت بودند و هر چهار تن در کربلا قربانی آرمانهای ولی و امام خویش شدند و بدین وسیله بر صحیفه تربیت امالبنین(س) امضای سبز مولای متقیان علی(ع) قرار گرفت.
هرچه زیر این آسمان کبود است فدای حسین(ع)
ارادت قلبی امالبنین(س) به خاندان پیامبر(ص) آنقدر بود که امام حسین(ع) را از فرزندان خود بیشتر دوست میداشت؛ بطوری که وقتی به این بانوی گرامی خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسین(ع) باخبر سازید و چون خبر شهادت امام حسین(ع) به او داده شد،فرمود رگهای قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زیر این آسمان کبود است، فدای امام حسین(ع).
این همسر شهید،مادر چهار شهید و طلایهدار پیامآوران کربلا پس از حضرت زینب(س) که لحظه لحظه عمر خویش را با خدای خود معامله کرد و لحظهای خطا و انحراف در زندگی وی راه نیافت در سال 64 هجری قمری دار فانی را وداع گفت و در قبرستان بقیع در کنار سبط رسول خدا (ص)،امام حسن(ع) و فاطمه بنتاسد و دیگر چهرههای درخشان شریعت محمدی (ص) به خاک سپرده شد.
امروز در واقع یادآور صبر و بردباری مادران و همسران شهدا و بزرگمردان تاریخ است. آنان که با شنیدن خبر شهادت جگرگوشههایشان سراغ ولی و رهبر خود را میگرفتند و برای سلامتیاش و ماندگاری دین و میهن خود سر تسلیم در برابر مشیت حق فرود میآوردند.
بیتردید ایثار و از خودگذشتگی مادران و همسران شهدا آنها را به این مقام رساند، چنانکه ایثار، شجاعت و خصوصیات اخلاقی شهدا مرهون تربیت مادرانی است که خود عامل به فضایل اخلاقی بودهاند.
همسران شهدا؛ شریک مجاهدتهای عزیزان خود
از سوی دیگر همسران شهدا،شریک مجاهدتهای عزیزان خود در دوران دفاعمقدس بودند و اگر همکاری و همراهی آنها نبود، شهدا به دلیل دغدغههایی نظیر مسئولیت سرپرستی و تربیت فرزندان در انجام وظایف خود برای دفاع از میهن با مشکلات فراوانی روبه رو میشدند.
این زنان بودند که تنها به خاطر رضای خدا،همسران و فرزندان خود را راهی میدانهای رزم کردند. آنها با پیروی از الگوهای دینی نظیر حضرت زینب(س) و حضرت امالبنین(س) مادر علمدار شیردل کربلا از آغاز به ایفای نقش تربیتی خود پرداختهاند.
باید دست تکتک مادران شهید را بوسید، مادرانی که عزیزترین دارایی خود را که همان فرزند است، تقدیم میهن اسلامی کردند، هرچند همسران شهدا نیز در اوج جوانی و با مشقتهای فراوان به خاطر نبود همسران، به تنهایی بار مسئولیت تربیت فرزندان را به دوش کشیدند.