پایگاه خبری تحلیلی امروله07:23 - 1394/05/20
وبلاگ " بوستــــــان ادب و عرفــان قـــــــرآن "

لبـاسِ سعــادت

مرا از دنیــــــا در لباسِ سعــادت و راستـــی بیرون بَـــر ، و مرا به مـــــرگ راستــــــی بمیـــــران ، و به درگاهِ راستــــــی فـــــرود آور ، و روز رستـــــاخیــــــــز از گـــــور به راستــی بیــرون آر .

به گزارشامروله، 

 

   نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید    ( 1013 )                                                      

ســوره 17 : اســـرا ( مـکّــی ـ111آیه دارد ـ جزء پا نزدهم ـ صفحه 282 )

 

  ( قسمــت بیست و ششـــم )

 

لبـاسِ سعــادت

 

 

 

 ( جزء پانزد هــم صفحــه 290 آیه 80 ) 

بسم الله الرحمن الرحیم 

وَ قُل رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ

وَ اجْعَل لِّی مِن لَّدُنکَ سُلْطَانًا نَّصِیرًا

 

  تفسیـــر لفظـــی:

 

و بگو پروردگارا ؛ مرا [در هر کارى] به طرز درست داخل کن

و به طرز درست ‏خارج ساز و از جانب خود براى من تسلطى یارى ‏بخش قرار ده

 

 تفسیر ادبی و عرفانی :

در معـنـی این آیت نوشته اند:

چونمصطفی(ص)رااجـلنزدیک آمد،

او را گفتند :ای مهتــرعالمیـــان؛

بســاط اسلامدر جهــــــــانگستـــــــردهشد ،

خورشید نبـــــوتدر همه جاتافتـــــهشد ،

فــــــریضــــــــهوسنتآموختـــــــی ،

یتیمـــــــانراپــــــدریکــــردی ،

مهجورانراشـفـیــعبودی ،

مریدانرادلیلبودی ،

مــــــــردمراتربیتدادی ،

جـــنّ و اِنـــس راخـوانــــــــدی،

اکنون وقـت آن است کهسفـر مبارکدر پیش گیری ،

وگوشواره یمرگدر گوش بنـــدگی کنی ،

وســــــربهبالـیـــنفنـــــــانهی،

که ما درازلحکـــمکرده ایم ؛

کهتــو می میـــریو همگیبمیـــرند

وآن چهبر روی زمیــــــن استفانیشود .

 

 

در خبـــــــــــر است کــــــه :

مصطفی (ص)در آن بیماریِ بازپسین ؛

وصیِّ خویش،علی ابن ابیطالب علیه السلامرا بخواند ؛

و گفت : یا علی ؛ مرایاریده تا بهمسجدروم ، و یاران راوداعگویم !

حضرت به یاری پسر عم ووصیّخویشعلی (ع)به مسجد آمد ؛

برمنبــــرنشست و باچشم گریانودل سوزان،

روی بهیــــــارانکرد و فرمـــــــــود :

من برای شماچگونه یاری بودم؟چگونه رسولی بودم؟

همه گفتند :نعـــــم المولی و نعــــــــم النصیر ،

فرمود : اکنون مرانوبتِ رفتـــــنآمده !

وبَریدِ مــــرگدر رسیده ،

در آن دمغریو و زاریدر مسجد افتاد ،

یاران همهدلتنگو رنجور ،گریانو خروشان ،

همگی گفتند :

نیکو یاریبودی ونیکو رسولیبودی ، که به سوی ما آمدی ،

آن گاه با همهوداعکرد ، و به خـــــانــه بـــــــــاز آمد ،

بسی بر نیامد کهبَریدِ حضرتِ حــــــقّدر رسید ،

و با اجازت داخل خانهرسول الله(ص)شد !

ونسیــــــمِ قُــــــــربتدمیــــــــــــد ،

پـــــــرده هـــــــابرگرفتنـــــد ،

وطــوبــــــی و قُــــربــــــیرا به او نمودند ،

آن گاه فرمود :

                  بار خـــــــدایــــــــــــا ؛

مرا از دنیــــــا درلباسِسعــادت و راستـــیبیرون بَـــر ،

و مرا بهمـــــرگ راستــــــیبمیـــــران ،

و به درگاهِراستــــــیفـــــرودآور ،

و روزرستـــــاخیــــــــزازگـــــوربهراستــیبیــرونآر .

رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَل لِّی مِن لَّدُنکَ سُلْطَانًا نَّصِیرًا

 

با عرض تسلیتِ سالگردشهـــــــادتپیشوای ششم ،

صــادقِ آل محمّـــــــد(ص) ،

امــام جعفــر ابن محمــدٍ الصادق علیه السلام