به گزارشامروله، به نقل ازسایت خبری کریمه،... در آیهای میخوانیم: «و باید از میان شما گروهی باشند دعوتگر به خیر که به نیکی (معروف) فرمان دهند و از ناشایستی (منکر) بازدارند و اینان رستگارانند.»
نخستین هفته ماه محرم، هفته زنده نگهداشتن امربهمعروف و نهی از منکر نامگذاری شده است، امری که در اهمیت آن، همین بس که در قرآن کریم، نام آمرین به معروف، در کنار نام پیامبران آمده است و کیفر قاتلان آنان، مثل کیفر قتل انبیاست.
اما فراموش نکنیم که امربهمعروف و ناهی از منکر باید این ویژگیها را داشته باشد: خود را فراموش نکند، دارای عدالت و تقوا باشد، عامل به گفتار خود باشد، مراقب باشد تا بدعتگذاری نکند و از پیش خود حلالی را حرام و حرامی را حلال نسازد، اخلاص در عمل داشته و در انجاموظیفه صبور باشد و خُلق خود را خوش کند.
و در اهمیت این موضوع همین بس که پیامبر اکرم (ص) درباره ضرورت امربهمعروف و نهی از منکر میفرمایند:«امت من تا هنگامیکه امربهمعروف و نهی از منکر میکنند و بر نیکی و تقوا یار یکدیگرند، در سلامتی خواهند بود و هرگاه آن را رها کنند، برکتها از ایشان رخت خواهد بست...».
امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) نیز میفرمایند:«امربهمعروف و نهی از منکر را وامگذارید که بدکارانتان بر شما چیره میگردند و آنگاهکه دعا کنید، دعایتان مستجاب نشود».
همچنین امام حسین (علیهالسلام) دراینباره فرمودند:«... خداوند به عنوان فریضه از امربهمعروف و نهی از منکر آغاز میکند تا نشان دهد که اگر این فریضه ادا شود و استوار گردد، همه فریضهها ـ چه آسان و چه دشوارـ استوار خواهد گشت؛ از آن رو که امربهمعروف و نهی از منکر، دعوت به اسلام، مخالفت با ظالم، تقسیم غنیمتهای جنگی و غیرجنگی، گردآوری زکات از جایگاه آنها و پرداخت آن به مستحقان است.»
حال سؤال اصلی اینجاست که چرا نخستین هفته ماه محرم به هفته زنده نگهداشتن امربهمعروف و نهی از منکر نامگذاری شده است؟ و چرا امام حسین (ع) علت قیام خود را امربهمعروف و نهی از منکر بیان میکند؟
در پاسخ به این سؤال باید گفت که اولاً نامگذاری هفته اول ماه محرمالحرام به عنوان هفته امربهمعروف و نهی از منکر، یک نامگذاری بامسما و دارای آثار ماندگاری در عرصه اجتماعی است، دوما این اقدام فیالواقع از این حقیقت ناشی میشود که در تفکر شیعی، قیام عاشورا و نهضت خونین حسینی با دو فریضه امربهمعروف و نهی از منکر به گونهای عجین شده که هرکدام دیگری را در اذهان تداعی میکنند.
چراکه امربهمعروف و نهی از منکر روش پیامبران و شیوه صالحان و فریضه بزرگ الهی است که سایر فرایض به وسیله آن به پا داشته میشود و در پرتو آن راهها امن، کسبها حلال، حقوق افراد تأمین و زمینها آباد میگردد، از دشمنان انتقام گرفته میشود و کارها در مسیر صحیح قرار میگیرد.
اما متأسفانه امروزه به دلیل عدم شناخت معروفها و منکرها در جامعه، مثلاً تا وقتی از امربهمعروف و نهی از منکر سخن به میان میآید، بیشتر ذهنها فقط به سمت این منکر میرود که باید نسبت به افرادی که شئون اسلامی را در اماکن عمومی رعایت نمیکنند واکنش تند نشان داد!!
در حالی که واقعیت این است که باید افکار عمومی و جامعه دینی و اخلاقیمان را نسبت به تمام مظاهر معروف و منکر آشنا سازیم و حقیقت و حکمت این دو فریضه الهی را به نحوی مؤثر به همگان آموزش دهیم.
در این بین ستاد احیای امربهمعروف و نهی از منکر مهمترین کارکردش باید حول این مسئله متمرکز شود که به نسلهای جوان و سایر مؤمنین و مؤمنات تفهیم نماید که سیمای فریضه امربهمعروف و نهی از منکر چیزی جز تعهد و علاقه اشخاص به سلامتی جامعه نیست، بدیهی است که هدف والای سلامتی جامعه تحقق نمییابد مگر با اقدام فایدهمند، سنجیده، منطقی و منطبق با حقایق شریعت اسلام.
بنابراین فریضه امربهمعروف و نهی از منکر نه به دنبال خشونتورزی است و نه خواهان تذکری است که موجب رنجش خاطر و کینهورزی اشخاص نسبت به یکدیگر شود. امربهمعروف و نهی از منکر نشانه عشق انسان به همنوع است.
از این رو همه موظفاند حقیقت شرعی و مطلوب این دو زمینه را با فرهنگسازی و جریان سازی به جامعه منتقل کنند، واقعیت آن است که امربهمعروف سبب دلگرمی و تقویت افراد کم اراده میشود و در برابر نهی از منکر جبرانکننده کمبود تقوای برخی از افراد جامعه است. امربهمعروف حافظ مرزها و حقوق افراد است و نشانه غیردینی، احساس مسئولیت و مشکلات مردم را مشکلات خویش دانستن است.
بر همین اساس آثار فردی و اجتماعی امربهمعروف و نهی از منکر، آنقدر فراوان است که در قرآن و روایات، حساب این دو فریضه پربرکت از دیگر فریضهها جدا شده است، بهرهمندی از الطاف خداوند، نجات از قهر و غضب الهی، وفور نعمتهای اقتصادی، کسب حلال، عزّت و سرافرازی مؤمنین، سرکوبی و کنترل اشرار و برقراری نظم و انضباط اجتماعی، نمونههایی از آثار و برکتهای آن است.
همچنین در بُعد فردی، کسی که امربهمعروف باشد، خود، اهل معروف خواهد شد و خواهناخواه، به رستگاری خواهد رسید و در بُعد اجتماعی، امربهمعروف و نهی از منکر، ضامن بقای کلیه برکتهای معنوی، اخلاقی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی جامعه مسلمین است.
اما هنوز تاریخ، به درستی نمیداند سخن جاودانه امام حسین (علیهالسلام) در آغاز نهضت عاشورا را که فرمودند: «...قصد من، امربهمعروف و نهی از منکر...است» و سپس اثبات عملی آن با نثر جان خود و عزیزانش، الهامبخش چه نهضتها، انقلابها، اصلاحها و ظلمستیزیها، در طول تاریخ اسلام بوده است...