سید محمد لنگری در گفت و گو با خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه خراسان شمالی، افزود: معضل کنونی سکونتگاههای غیر رسمی و بافتهای فرسوده شهر ناشی از عدم تدوین ضوابط صحیح برای نوسازی آنهاست و این مناطق به تدوین ضوابط جدیدی نیاز دارند تا از گسترش آنها جلوگیری شود.
وی ادامه داد: طی دهه 80 برای مناطق حاشیه شهرها که با اصول شهرسازی بسیار فاصله داشتند، طرحی در قالب سکونتگاههای غیر رسمی تدوین شد تا همانند سایر کشورها از طریق سازمانهای جهانی برای احیای این مناطق حمایتهای مالی جذب شود.
لنگری با اشاره به اینکه اجرای این حمایتها در سطح بینالمللی به منظور نوسازی سکونتگاههای غیررسمی مسکوت باقی ماند، اظهار کرد: تدوین این طرح در کشور و مسکوت باقی ماندن حمایتهای مالی در سطح بینالمللی موجب شد تا باری بر دوش شهرداریها وارد و تنها یک ارگان شهرداری مهر برای این مناطق ایجاد شود.
این مسئول با تاکید بر این نکته که نوسازی سکونتگاههای غیررسمی و اعمال اصول شهرسازی در این مناطق نیازمند حمایتهای مالی دولت و اعطای تسهیلات ویژه است، یادآور شد: این در حالی است که دولت طی این مدت برای این مناطق اعتباری را منظور نکرده است.
وی با تصریح بر این مطلب که وضعیت سکونتگاههای غیر رسمی در زمینه متراژ زمینها و اسناد قولنامهای و رسمی با وضعیت بافت مرکزی شهرها بسیار متفاوت است، افزود:سکونتگاههای غیررسمی را نمیتوان با طرحهای تفصیلی و جامعی که برای مرکز شهرها تدوین شدهاند، نوسازی کرد.