پایگاه خبری تحلیلی امروله06:21 - 1392/06/24

عکس های مهدی منعم بر دیوارهای گالری «نی»

به گزارش بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، نگاه‌های انسانی مهدی منعم در قالب نمایشگاه عکس‌های دیده نشده‌ی قربانیان جنگ همزمان با روز جهانی صلح با ۳۰ قاب عکس 100*70 عرضه می‌شود.

 

بنابراین گزارش، او انتخاب موضوع و سوژه را بر اساس یک فرمول انسانی تعریف می‌کند نه حرفه‌یی.

مهدی منعم عکاس مستقل است؛ آهسته، پیوسته و پی‌گیر کار می‌کند؛ او از نخستین عکاسانی است که به شکلی متفاوت عواقب ناشی از جنگ هشت ساله عراق را علیه ایران را با مجموعه‌ عکس‌های قربانیان جنگ منتشر کرد.

 

موضوع عکس برای او تنها یک سوژه‌ی محض نیست که یک بار عکاسی‌اش کند و تمام؛‌ می‌گوید:‌ من جریان زندگی را در آن می بینم، با آدم ها ارتباط برقرار می‌کنم، زندگی خودم را در آن می‌بینم.

او هویت حرفه‌یی‌اش را با کارهایش ارائه می‌کند. باور دارد چیزی که کاربرد همه جانبه‌تر دارد، ارزشمندتر است و چیزهای خیلی خاص باید زیرمجموعه آن قرار بگیرد.

 

منعم سال 1339 در رشت به دنیا آمده و در سال 1357 فعالیت عکاسی خود را با خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران آغاز کرده است..

خودش می‌گوید، مثل خیلی کسان دیگر ناخواسته وارد حوزه‌ی عکاسی خبری شدم؛ پیش از آن اصلا کارخبری هم نمی‌کردم. به طور اتفاقی با سیف‌اله صمدیان آشنا شدم. این آشنایی سبب شد که وارد واحد عکس خبرگزاری جمهوری اسلامی شوم. کار جدی‌ام از همانجا شروع شد و ادامه پیدا کرد؛ با حضور در مناطق عملیاتی و اتفاقاتی که حول و حوش جنگ روی می داد.

آن زمان این طور فکر می کرد که اگر برایشان کار کند آدم آن‌هاست و نمی‌خواست استقلال فکری و حرفه‌یی خود را ازدست دهد. «این مساله برای من خیلی مهم بود و الان هم برایم خیلی مهم است و برای همین است که با هیچ روزنامه ای یا رسانه ای به طور مشخص کار نمی‌کنم.

اصولا نمی‌شود در جایی حقوق گرفت، طبق دستور و سفارش آنها عکس گرفت و ... و آنوقت ادعا کرد که مستقل هستم»

مهم آن است که من به آن چیزی که می‌گویم ایمان دارم.

 

وی می‌افزاید:من می‌روم سفر و در محیط قرار می گیرم و در محیط اتفاقاتی می‌افتد که باعث می‌شود من شروع به کار کنم.آدمها هرکدام یک کانال ارتباطی دارند. شما باید در آن کانال قرار بگیری و این به تجربه و زندگی گذشته ات بستگی دارد که چطور روی خط ارتباط قرار بگیری. وارد جریان زندگی کسی شدن و از آن عکاسی کردن یک تفاهم دوجانبه است. در وهله اول باید این اطمینان جلب شود که شما قصد سوء استفاده از شرایط کسی را ندارید. اگر توانستید این را جا بیاندازید به هر مکان نارفته‌ای می‌توانید بروید. من خوشبختانه این کانال ارتباطی را می‌توانم ایجاد کنم. یک مقدار کمی آگاهی از مردم ناحیه‌ای که به آن جا می‌روید هم می‌تواند خیلی کمک کند.