راضیه مومیوند در گفتوگو با خبرنگار سرویس تلویزیون و رادیو خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت: اگر سینمای ما دنیای عمل است، رادیو دنیای عکسالعمل است. ما باید نمایشهای تاریخی را به قالب زندگی نزدیکتر کنیم چون در این صورت 100 درصد شنونده بیشتر خوشش میآید و با آن ارتباط برقرار میکند.
وی افزود: خوشبختانه همیشه اینطور بوده است، هر چقدر نمایشهای تاریخی روایتش کمتر و بخش زندگیاش بیشتر بوده، یعنی درباره زندگی آزادگان و جانبازان و ... بوده که از زبان خودشان گفته شده و در قالب نمایش درآمده است، اثربخشی بهتر و بالاتری داشته است.
مومیوند ضمن بیان اینکه یک نمایش مناسبتی با عنوان «تا کربلا» را کارگردانی کرده است، دربارهی شتابزدگی در کارهای مناسبتی عنوان کرد: خوشبختانه در رادیو شتابزدگی در تولید وجود ندارد. در رادیو کار عجلهای ساخته نمیشود چون متن از قبل آماده است، سردبیران متنها را چک میکنند و کارگردان طبق صداها بازیگر را انتخاب میکند، در نتیجه تولید در رادیو ضربالعجلی نیست و برای کارکردن روی یک نمایش زمان داریم.
این بازیگر رادیو همچنین دربارهی تکرار نمایشها در رادیو نمایش خاطرنشان کرد: شاید یکی از دلایلش به خاطر کمبود بودجه باشد که در این صورت مجبورند از آرشیو استفاده کنند. همچنین ممکن است به خاطر درخواست مخاطبان باشد که تماس میگیرند و میخواهند یک نمایشی دوباره بازپخش شود.
مومیوند در ادامه درباره سابقه کاری خود توضیح داد: از سال 67 وارد رادیو شدم و اکنون هم به درجهی بازنشستگی رسیدهام. در این مدت کارگردانی و سردبیری برنامههای مختلف را در رادیو قرآن و اقتصاد بر عهده داشتم. حدود یک سال و نیم هم مسؤول نمایشهای رادیو اقتصاد بودم. همچنین چند نوع تیپ در رادیو دارم از صدای پسربچههای سه ساله تا 14 ساله را به راحتی میتوانم بگویم.
او افزود: نقش شهید حسین فهمیده را گفتم که در فالب یک مجموعه به سپاه فروخته شد، در نمایش «شهید بابانظر» هم نقش یوسف را داشتم. همچنین تاکنون تیپهای مختلف پیرزن، دختربچه، زن جوان و نوزاد را هم داشتهام.
این بازیگر رادیویی اظهار کرد: خدا را شکر در تیپ تخصص خوبی دارم و میکائیل شهرستانی به این خاطر به من لقب «بیک ایمان وردی» رادیو را داده است. در زمان مرحوم منوچهر نوذری نیز در برنامه «صبح جمعه با شما» تیپهای زیادی را داشتم که آقای نوذری هم در آنجا به من لقب «آچار فرانسه» را داده بود.
وی ادامه داد: همچنین کارهای تلویزیونی هم داشتهام از جمله تلهتئاتر «مدالی برای ویلی»، سریال «خط شکن» و یک برنامه طنز که در زمان راهاندازی شبکه سه هر هفته پنجشنبهها پخش میشد و در آنجا نقش قدم خیر را بازی میکردم. همچنین برای راهنمایی و رانندگی در قالب موزیکال برنامه ساختم.