"محمدکاظم سلامت"، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه زنجان، با بیان این مطلب، اظهار کرد: در بحث سلامتی انسان همیشه در کنار واژه سلامت جسمی، واژه سلامت روان نیز مطرح میشود که بر بهزیستی انسان تاثیر گذار هستند. در گذشته افراد به دلیل ابتلا و شیوع زیاد بیماریهای مختلف جسمی، ترس زیادی از بیماریهای جسمی داشتند و با بالا رفتن بهداشت عمومی و پیشرفت علم پزشکی و درمان اکثر بیماریهای جسمی، خیال مردم از این بیماریها تا اندازهای راحت شده است. اما امروزه به دلیل گسترش شهرنشینی، صنعتی شدن جوامع، تغییر ساختار خانوادهها، پیچیدهتر شدن روابط انسانی و خیلی متغیرها دیگر، میزان بیماریهای روانی در حال افزایش میباشد.
وی افزود: بر این اساس سلامت روانی افراد در معرض خطر است. از نظر روانشناختی در توصیف سلامت روان به کسانی میتوان گفت سلامت روان دارند که عملکردشان در سطح بالایی از سازگاری هیجانی و رفتاری است، نه در مورد افرادی که صرفاً بیماری روانی ندارند. پس سلامت روانی آن حالت بهزیستی است که افراد قادر هستند، به راحتی درون جامعهشان عمل کنند و پیشرفتها و خصوصیات شخصی برایشان رضایتبخش باشد. سلامت روان قدرت آرام زیستن و با خود و دیگران در آرامش بودن است، آگاهی از احساسات درون خویشتن است، قدرت تصمیمگیری در بحرانها و مقابله با فشارهای زندگی است.
این مدرس دانشگاه خاطرنشان کرد: عوامل زیادی در داشتن سلامت روانی تاثیر دارند نظیر خانواده، عوامل محیطی و اجتماعی، تحصیل، ازدواج. یکی از این عوامل مهم تاثیرگذار داشتن اشتغال یا کار است و تاکنون مطالعات زیادی در زمینه ارتباط بین بیکاری و سلامت روانی صورت گرفته است و اکثر پژوهشها تأثیر بیکاری و عدم تعهد به کار بر سلامت روانی افراد را نشان دادهاند.
وی اظهار کرد: نتایج اکثر این پژوهشها حاکی از تاثیر بیکاری بر بهداشت روانی افراد است، در واقع بیکاری و ترک کار به تخریب بیشتر سلامت روانی منجر میشود. تاثیر بیکاری در قشر طبقه پایین بیشتر است، بهطوری که افراد فقیر با از دست دادن کار نه فقط از نظر اقتصادی بلکه به لحاظ روانی نیز دچار آسیب میشوند.
این روانشناس تصریح کرد: کار کردن و اشتغال قسمت اعظمی از اوقات زندگی فرد را به خود اختصاص میدهد و از این طریق مانع از پرداختن او به اعمال و رفتارهای جامعه ستیز و مجرمانه میشود، بنابراین از این منظر سلامت فکری و روانی فرد از آسیب به دور مانده و در نتیجه خانواده وی و جامعه نیز از این سلامت برخوردار میگردند. این در حالی است که افراد بیکار فرصت زیادی برای مشغول کردن خود به این قبیل اعمال در اختیار دارند. همچنین انسانها از نظر مالی و عاطفی نیازهایی دارند که باید ارضا شود و از آنجا که آدم بیکار فاقد امکانات کافی برای رفع نیازهای خویش است، در موارد زیادی دست به اعمال فسادانگیز میزند و بدین طریق سلامت خود، خانواده و جامعه را به خطر میاندازد.
وی یادآورشد: یافتهها نشان میدهد که چه بسا خانوادههایی که در اثر فشارهای اقتصادی ناشی از بیکاری سرپرست خانوار و فقر موجود به کارهای ناشایست روی آورده و سلامت روانی خود و جامعه را دچار خطر انداختهاند، لذا از نظر روانشناسان انرژی تولید شده در بدن باید به طریقی مصرف گردد و اگر این انرژی مصرف نشود میتواند اثرات مخربی بر بدن داشته باشد مصرف انرژی بدن به دو صورت امکانپذیر است، عمدترین آن صرف انرژی از طریق کارکردن و اشتغال است و باقی مانده انرژی نیز باید از طریق بازی و سرگرمیهای سالم مصرف شود از این نظر کار کردن وسیلهای برای صرف انرژی در راه مطلوب و در نتیجه حفظ تعادل فیزیولوژیکی بدن است.
سلامت ادامه داد: کار کردن وسیلهای برای برقراری و تحکیم روابط اجتماعی است. از طریق کار کردن فرد خود را جزیی از جامعه احساس میکند و مورد توجه دیگران واقع میشود. از منظر دیگر کار کردن موجب خودشناسی یعنی شناخت نقاط قوت و نقات ضعف در فرد میشود و هر فردی در مقایسه با دیگران میتواند به توانمندیها و محدودیتهای خود واقف شود و با این شناخت در جهت رفع محدودیتهای خویش تلاش نماید و در رقابت با دیگران به موفقیتهایی نیز دست پیدا کند. از طریق کار کردن فرد مجبور به پذیرش مسوولیت میشود و تلاش میکند به امور محوله سر و سامان ببخشید.
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد