تکمیل گلزارهای نیمه کاره شهدا در کشور اولویت دارد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه‌ی گیلان، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدحبیب‌الله حسنی - قائم‌مقام نماینده‌ی ولی فقیه در بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور - امروز (28 خرداد) در شورای مدیران اداره‌های بنیاد شهید استان گیلان که در سالن اجتماعات شاهد و ایثار رشت برگزار شد، بر لزوم بازنگری و آسیب‌شناسی عملکرد بنیاد شهید و امور ایثارگران در پیگیری مطالبات خانواده‌های شهدا تأکید کرد و گفت: خانواده‌های شهدا سرمایه‌های نظام هستند.

او اخلاق را مهم‌ترین مسأله‌ی فرهنگی خواند و ادامه داد: ابتدا باید به رفتار خود و پرسنل‌مان توجه کنیم و بعد از بقیه، انتظار رفتار درست داشته باشیم. بنابراین هرگونه سستی و بی‌انگیزگی در انجام امور مربوط به خانواده شهدا که به اعتقادات ضربه بزند، گناه است. پرسنل بنیاد شهید باید مقابل این خانواده‌ها زانو زده و برای حل مشکلات‌شان عزم جدی داشته باشند.

حجت‌الاسلام حسنی با اشاره به تأکید مقام معظم رهبری مبنی بر دیدار و سرکشی اثرگذار مسوولان با خانواده‌های شهدا، اظهار کرد: اهتمام به این موضوع، نخستین رسالت مدیران بنیاد شهید است، نباید کار در بنیاد شهید برای پرسنل تنها یک شغل تلقی شود و این خطرناک خواهد بود، زیرا خانواده‌های شهدا عضو خانواده‌ی ما هستند و نباید حالت یأس و ناامیدی پیدا کنند.

قائم‌مقام نماینده‌ی ولی فقیه در بنیاد شهید کشور با بیان این‌که همه ما بدهکار شهدا و خانواده‌های آن‌ها هستیم، یادآوری کرد: برخورد مودبانه، عاشقانه و متعهدانه و رسیدگی به موضوعات مربوط به خانواده‌های شهدا به‌عنوان امانت‌های امام (ره) و رهبری تا حصول نتیجه‌ی مطلوب وظیفه ماست. ما باید به تکلیف خودمان عمل کنیم و به رفتار آن‌ها کاری نداشته باشیم.

وی با اشاره به برگزاری یادواره‌های شهدا، تصریح کرد: نباید اجازه دهیم یادواره‌های شهدا لوث و تبدیل به مجلس ختم شود. این‌گونه مجالس باید هدایت‌شده و با تدبیر برگزار شوند، یعنی وقتی بنر یادواره‌ شهدا بالا می‌رود، شهر تکان بخورد. باید برای رساندن پیام شهدا تنوع و سلیقه به خرج دهیم و مراسم و یادواره‌های شهدا را از حالت یک‌نواختی و فسیل بودن خارج سازیم.

او در ادامه به مشکلات روحی خانواده‌های شهدا اشاره و تاکید کرد: باید با حضور روان‌شناسان و کارشناسان مجرب به وضعیت‌شان رسیدگی کنیم و خودمان به مشکلات‌شان رسیدگی کنیم، نه این‌که همیشه مددکار به سراغ‌شان بفرستیم، باید هر اندازه که می‌توانیم خودمان را در برابر این خانواده‌ها حقیر کنیم و دست‌شان را ببوسیم.