به گزارشامروله،
نگاهی به تفسیر ادبی عرفانی قرآن مجید ( 1019 )
ســوره 18 : کهــف ( مـکّــی ـ115آیه دارد ـ جزء پا نزدهم ـ صفحه 293 )
( قسمــت اوّل )
شـرابِ وصـل
ای نام تو بهترین سرآغاز / بی نام تو نامه کی کنم باز
ای یاد تو مونس روانم/جز نام تو نیست بر زبانم
ای کار گشای هر چه هستند/نام تو کلید هر چه بستند
ای هیچ خطی نگشته ز اوّل/بیحجت نام تو مسجّل
ای هست کن اساس هستی/کوته ز درت دراز دستی
ای خطبه تو تبارک الله/فیض تو همیشه بارک الله
ای هفت عروس نه عماری/بر درگه تو به پرده داری
ای هست نه بر طریق چونی/ دانای برونی و درونی
ای هرچه رمیده وارمیده/در کن فیکون تو آفریده
ای واهب عقل و باعث جان/با حکم تو هست و نیست یکسان
ای محرم عالم تحیّر/عالم ز تو هم تهی و هم پُــر
ای تو به صفات خویش موصوف/ ای نهی تو منکر امر معروف
ای امر تو را نفاذ مطلق/وز امر تو کائنات مشتق
ای مقصد همت بلندان/مقصود دل نیازمندان
ای سرمه کش بلند بینان/در باز کنِ درون نشینان
ای بر ورق تو درس ایام / ز آغاز رسیده تا به انجام
صاحب توئی آن دگر غلامند/سلطان توئی آن دگر کدامند
گر صد لغت از زبان گشاید/در هر لغتی ترا ستاید
هم در تو به صد هزار تشویر/دارد رقم هزار تقصیر
ور دم نزند چو تنگ حالان/دانی که لغت زبان لالان
گر تن حبشی ، سرشته تست/ور خط ختنی ، نبشته تست
گر هر چه نبشتهای بشوئی/شویم دهن از زیاده گوئی
ور باز به داورم نشانی/ ای داور داوران تو دانی
زان پیش کاجل فرا رسد تنگ/و ایام عنان ستاند از چنگ
ره باز ده از ره قبولم/بر روضه تربت رسولم
( از نظامی )
با سلام به دوستان و همراهان ارجمند ، با پایان یافتنِ بخس نخست این مجموعه ی گرانقدر ،
اینک با توکل بهخداوند متعال، بخش دوم را آغاز می کنیم .
ان شاءالله که مورد رضایت حقّ قرار گیرد .
ضمناً از دوستان و همراهان عزیز و ارجمند می خواهم تا با دیدی ژرف و نگاهی عمیق ، این اثر گرانبها را بخوانند ، و چکامه های نغز ادبی عرفانی ، و سخنان دل انگیز مردان خداشناس ، و پندهای آرام بخش سالکان راه حقیقت و شریعت ، و اشعار عارفانه شعرای دلسوخته را به گوشِ دل و هوشِ سر بنیوشند و در زندگی خود به کار بندند
و بدانند که تنها راه رهایی از مشکلات روزمرّه زندگی ، وتنها کلیدحل مسائل مادّی و معنوی ، و چاره ی همه ی سختی ها و درمان همه ی دردها ، قرآن و عمل به دستورات حیات بخش آن است.
هرگاه ازمطالعه ی ژرفبخش هایی از این اثر ، در روح و روان خوددگرگونییافتید ، و در دلِ خویش ازآلودگی های دنیای دون، روی گردان شدید ، و ترکِهوی و هوسهای پوچ زندگانی راآرزوکردید ، پس دو باره و سه باره و مکرّر و مستمرّ بخوانید ، و چون به پاکیِ دل و جان و تن و روح و روان رسیدید ، ایننسخه ی شفابخشرا به دیگر دوستان خویش نیزتوصیهنمائید ، و این بنده ی حقیر فقیر پرتقصیر را نیز دعای خیر فرمائید .
قرآن ، دوای همه ی درد هــا (کلیک)
( جزء پانزد هــم صفحــه 293 آیه 1 )
بسم الله الرحمن الرحیم
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَنزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْکِتَابَ وَ لَمْ یَجْعَل لَّهُ عِوَجَا
ترجمــه لفظـــی:
ستایش خدایى را که این کتاب [آسمانى] را بر بنده خود فرو فرستاد
و هیچ گونه کژى در آن ننهاد
نگاه ادبی و عرفانی :
بسـم الله الرحمـن الرحیـم
به نـام خـدا که همـه ی خیـرات را بنیـاد ،
به نـام او که دل ز بنـد همــه غـــم هـاآزاد ،
به نـام او که دل عارف جز به نـام او نگــردد شــاد،
به نـام او که مشتـاق ازشـرابِ وصـلاو گیــرد یـــاد ،
به نـام او که خـواب بر دیده دوستدارش داد بر بــاد ،
و با عقـد دوستی خـود با وی دلش را کردآبـاد،
و او را نمـــود ازآتــــشدوزخآزاد !
ای جوانمـــــرد !
اگــرآسیــایبـــــلا ؛ بر ســـــرت بگــردانند ؛
از آستـــانهخدمتحـــقبیــرون مَـنِــهقدم،
و جــز بــه رضــــایاو بـرنیـــاردَم،
کــــه؛ عـزّت ، عـــزّتاو است !
و از دیگـران همـه ذلّ و عجـز و فنـا وعـدم!
قضــا ، قضــای اوست ، و حکــــم ، حکــــم او ،
حکـــم دیگـران همـهمیـــلاست و هـوی وستــــم!
خـدایـــا ؛
اگر توفضـلکنی ؛ دیگران چه داد و چهبیداد!
و اگر تـوعـدلکنی ؛فضـلدیگـران چونبـــاد
خـداونــدا ،
آن چه من ازتــودیده ام ؛ دو گیتیبیــاراید،
شگفتآن که ؛ جـان من بیتــــو؛نمی آســـاید !
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد