به گزارشامروله، به نقل از لرسو؛ چغندر قند از محصولات استراتژیک کشور بوده که باتوجه به اهمیت اقتصاد مقاومتی و توجه به ظرفیت داخل کشور جهت خودکفایی، تولید آن در بخش کشاورزی و همینطور صنایع جانبی آن بسیار حائز اهمیت است.
چغندر قند دارای فصل رشد نسبتاً طولانی و نیاز آبی بالا بوده و در اکثر استانهای کشور کشت میشود.
چغندر قند با سطح زیر کشت بیش از 200 هزار هکتار در کشور از جمله محصولات عمده و با اهمیت به لحاظ خودکفایی در تولید قند مورد نیاز داخلی میباشد.
متوسط طول دوره رشد چغندر قند 200 روز و متوسط آب مورد نیاز خالص آبیاری 8 هزار و 800 متر مکعب در هکتار در سطح کشور بر آورد میگردد. تأمین نیاز آبی چغندر قند با روشهای نوین آبیاری نظیر آبیاری بارانی، موضوعی است که به دلیل طولانی بودن دوره رشد و نیاز آبی نسبتا زیاد آن در خور اهمیت است.
بر اساس تحقیقات انجام شده، کاربرد روش آبیاری بارانی در زراعت چغندر قند موجب 35% افزایش عملکرد ریشه خواهد شد. بنابراین چنانچه بتوان حداقل 50% اراضی زیر کشت این گیاه را با روش بارانی آبیاری نمود، آنگاه حداقل 500 میلیون متر مکعب سالیانه صرفهجویی در مصرف آب خواهیم داشت؛ این حجم آب معدل بیش از دو و نیم برابر حجم آب ذخیره سالیانه سد کرج میباشد.
«اصغر حسینی»، کارشناس اداره تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی شهرستان الشتر در این رابطه میگوید: محصول چغندر قند الشتر با توجه به خاک غنی و آب و هوای مناسب مدیریت کشاورزان و تاریخ کشت صحیح از کیفیت و مرغوبیت عالی برخوردار است.
وی میافزاید: بهترین فصل کاشت بذر در شهرستان الشتر، بعد از رفع سرما، نیمه اول فروردین ماه است؛ برداشت هم در اوایل پاییز صورت میپذیرد.
این کارشناس اداره تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی با بیان اینکه تمام مراحل کاشت و داشت و برداشت صد در صد مکانیزه صورت میپذیرد تصریح کرد: سطح زیر کشت شهرستان سلسله و فیروزآباد 1200 هکتار است که هشتاد درصد بذر از ارقام خارجی و 20 درصد ایرانی است.
وی ادامه میدهد: میانگین تولید 35 تن در هر هکتار است که از کیفیت و مرغوبیت عالی برخوردار است.
حسینی تصریح میکند: شهرستان الشتر جزء رتبههای برتر استان در تولید این محصول مهم است.
وی در ارتباط با روال کشت محصول چغندر قند ابراز میدارد: در ابتدا کشاورزان با پیمانکاران مستقر در شهرستان که نماینده سه کارخانه، بروجرد لرستان، نقش جهان اصفهان و بنیاد شهرکرد چهار محال بختیاری قرارداد می بندند که تاچه سقفی میتوانند چغندر بکارند.
وی ادامه میدهد: سپس کشاورزان شهرستان مشغول کشت میشوند که هر چند عده کثیری بدون قرارداد و آزاد مبادرت به کشت چغندر میکنند و همین امر باعث بروز مشکلاتی برای کشاورز و پیمانکار و کارخانه دار میشود.
پای صحبت چند تن از کشاورزان سلسله که به کار کشت چغندر قند مشغول هستند نشستیم که این قشر زحمتکش نیز از دغدغههایشان گفتند.
*کارخانهدار وعده سر خرمن میدهد
«حاج ولی احمد پور» از کشاورزان ساکن روستای شکرآباد سلسله، معتقد است: هرچند تولید زیاد باشد نباید پول کشاورزان دیر پرداخت شود.
وی میافزاید: نباید یک کشاورز، شش ماه منتظر لحظه برداشت باشد اما کارخانهدار وعده سر خرمن به او بدهد که شش ماه دیگر برای دریافت طلب خود صبر کنید! آنهم با شرایطی که کشاوز باید برگه تعهدی را امضاء کند که تا شش ماه بعد از تحویل محصول حق دریافت طلب خود را ندارد!
*انتقاد از هزینههای سنگین
«حاج کرم زارع» کشاورز ساکن روستای «موسیآباد» میگوید: هزینه سنگین ماشین آلات مکانیزه از کاشت و داشت و برداشت و حمل به کارخانه گرفته تا گرانی بذر و کود و سم همه فشار سنگینی بر کشاورزان وارد آورده است.
وی میافزاید: حتی تفاوت عیار درصد قند محصول یک کشت، در کارخانههای مختلف جای سؤال است و نظارت متولیان امر را میطلبد.
*رعایت نکات مهم در کشت محصول
«بهروز عبدینیا»، معاون فنی جهاد کشاورزی شهرستان الشتر با تأکید بر رعایت الگوی کاشت صحیح توسط کشاورزان با هماهنگی کارشناسان جهاد کشاورزی و امور آب، نکات و هشدارهایی قابل توجه را به این قشر زحمتکش تأکید میدارد و میگوید: کشاورزان عزیز باید به نکاتی همچون عدم کشت آزاد محصول و خارج از سقف، اختصاص بیش از 50 درصد مزارع به غلات، استفاده از بذرهایی که سازگاری با منطقه و آب و هوای آن منطقه دارد، توجه به هشدارهای هواشناسی در فصل برداشت در برابر بارانهای زودرس پاییزی که برداشت را دچار مشکل میکند، استفاده کمتر از کود وسموم شیمیایی و مشورت با کارشناسان هنگام مصرف این نوع کودها توجه ویژهای مبذول داشته باشند.
عبدینیا به لزوم رعایت تناوب در کشت محصول توسط کشاورزان اشاره و میافزاید: کشاورزان بایستی موضوع به صرفه بودن اقتصادی کشت محصول را در نظر داشته باشند و در کشت محصولات در زمین کشاورزی خود، رعایت تناوب در کشت را بنمایند.
در هر صورت با توجه به اهمیت موضوع و تأکیدات مقام معظم رهبری مبنی بر اقتصاد مقاومتی و نیز با در نظر گرفتن بحران آب میتوان از پتانسیل موجود با مدیریت صحیح بهتر بهره برد.
وقتی کارخانه دار فروش نداشته باشد، خریدی هم در کار نیست! خرید که نباشد، بذری کشت نخواهد شد، تولید که نباشد، واردات جای آن را خواهد گرفت؛ وقتی پای واردات به میان آید، نتیجه میشود بیکاری! با این احوال کارخانهدار داخلی قادر به عرضه و فروش محصول خود نیست و با گرفتن یک تعهد از کشاورزان زحمتکش و حتی پیشنهاد بردن شکر بجای پول! کام کشاورزان را تلخ میکنند.
واردات شکر، بحران آب، مشکلات نقدینگی کارخانهداران، یا عدم استفاده از الگوی کشت صحیح توسط کشاورزان؟ کدام یک چغندر قند را تلخ کردهاند؟!
نظر شما
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد