کودک آزاری ابزاری برای تزریق تفکر ضد قصاص در فیلم درخشنده/ جمشید هاشم پور هم فیلم نامه را نجات نداده است

سرویس نقد رسانهپایگاه خبری مرصاد/  بمب فروش در میان فیلمهای اکران شده این روزها که از گذشته اصغر فرهادی هم سبقت گرفته است بدون شک فیلم پر حاشیه و پر حرف و حدیث پوران درخشنده است.

فیلم که در جشنواره فیلم فجر از نظر آراء مردمی بالاتر از حوض نقاشی و رسوایی در جایگاه اول قرار گرفت این روزها هم برای خودش کم حاشیه نداشته است.

فیلم داستان دختریست که ساعاتی قبل از ازدواجش مرتکب قتل می شود و نگهبان ساختمان را می کشد.

هیس دختر ها فریاد نمی زنند همه ماجرایش را یکجا به مخاطب نمی دهد تا هیجان ادامه فیلم برای مخاطب کم نشود، مرحله به مرحله اطلاعاتی در دست مخاطب قرار می دهد تا نشان دهد که یک فیلم خسته کننده و یک نواخت نیست.

از این منظر که سراغ مساله کودک آزاری رفته باعث می شود که ماجرایی بکر داشته باشد و شاید همین موضوع دست نخورده اجتماعی که بسیاری از مواقع با یک درام مخلوط می شود فروش بالای این فیلم را رقم زده است تا شاید بازهم اصغر فرهادی مثل فیلم قبلیش که از اخراجی ها جا ماند باز هم از یک فیلم پر حرف و حدیث عقب مانده باشد.

بازی طنازطباطبایی و بابک حمیدیان از ماندگار ترین بازی های آنهاست. فیلم خوب کارگردانی شده اما مشکل بازی و فیلمنامه دارد.

تعدادی از کاراکترهای فیلم توسط افرادی اجرا می شود که اصلا خوب از پس نقششان برنیامدند و به جای خلق لحظات احساسی لحظاتی تصنعی را ایجاد می کنند و حتی کسانی مثل شهاب حسینی و جمشیدهاشم پور هم در سطح همیشگی خودشان نیستند.

فیلمنامه هیس نقص های زیادی دارد، پیدا کردن موبایلی که تصاویر کودک آزاری توسط مقتول در آن ضبط شده است و در زیر قالی است یک سکانس بلاهت بار است و به هیچ وجه وجود چنین چیزی قابل قبول نیست.

اینکه این موبایل مال کیست مشخص نمی شود اما یا باید مال دختر بچه باشد که هیچ وقت کودک با موبایل خود از زوایه فاعل فیلم اذیت و آزار خود را ضبط نمی کند و اگر هم موبایل نگهبان ساختمان باشد به هیچ وجه جایش در زیر فرش صاحب خانه نباید باشد.

فیلم ابتدا تا انتهایش کاملا تلخ و ضد قصاص است. شخصیتی که شهاب حسینی بازی می کند در مورد قصاص قاتل شک می کند و استعفا می دهد از طرفی هم پیدا نشدن برادر مقتول و بیهوش شدنش در لحظه پیدا شدن فقط و فقط برای این بود که فیلم پایانش تلخ باشد.

فیلم یک روایت ضد قصاص است که هیچ وقت انتظار نمی رفت برایش مجوز ساخت صادر شود چه برسد به اکران در جشنواره فجر و بعد هم یک فیلم پرفروش….

پوران درخشنده با ساختن شخصیتی قهرمان که نگذاشته دختری آینده ای مثل وی پیدا کند و برای همین مرتکب به قتل شده و هم اکنون متهم به اعدام شده است و تا می توانسته در ناخودآگاه مخاطب پیام های ضدقصاص روانه کرده است.